“Hor ch’e tempo di dormire,
dormi mi figlio e non vagire,
perche tempo ancor verrà,
che vagir bisognerà.”

Moeder-worden en moeder-zijn is een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in het leven van de vrouw. Meestal wordt het moederschap gelieerd aan positieve gevoelens, zoals gelukzaligheid, tederheid, liefde, openbloeien, intens geluk, onbeschrijflijke vreugde, fierheid, verwondering, … Het moederschap kent echter ook wel wat schaduwkanten. Voor sommige moeders kan het moederschap als een eenzame, fysiek ingrijpende, onvoorspelbare ervaring waargenomen worden waarbij gevoelens van falen, angst, kwetsbaarheid, machteloosheid en woede kunnen voorkomen.

Het moeder zijn heeft menig kunstenaar geïnspireerd en in alle kunstdisciplines komen deze tegenstrijdige emoties uitvoerig aan bod. Capriola Di Gioia brengt zowel seculiere als religieuze muziek over moeders, moederschap en de daarmee gepaard gaande emoties, maar we laten ook moeders zelf aan het woord.

We brengen de intense emoties die binnen deze thematiek naar boven komen naar de oppervlakte  en gaan samen met het publiek op zoek naar de de dieperliggende lagen binnen de compositie.  Het hoeft immers geen betoog dat de componisten door deze boeiende thematiek mateloos geïnspireerd werden en parels van composities afleverden.  Met vroegbarokke meesterwerken van oa Kapsberger, Frescobaldi en Sances zijn de ingrediënten alvast veelbelovend en ligt alles klaar voor een ware ode aan het moeder-zijn.

Bezetting:

sopraan & tekst, klavecimbel & orgel, theorbe & chitarra, viola da gamba